Psychoterapia psychodynamiczna dla młodzieży i dorosłych

Nie trzeba. Pierwsze spotkanie to konsultacja, na której zadaję pytania z różnych obszarów twojego życia, żeby poznać problem i ustalić cel pomocy. Stres przed taką rozmową jest naturalny, dzielisz się intymnymi sprawami z osobą, której jeszcze nie znasz.

Zaczynamy od konsultacji (zwykle kilku), które kończą się wspólnym zawarciem kontraktu. Dopiero on rozpoczyna właściwą terapię. Długość całego procesu zależy od jego formy i rodzaju trudności. Psychoterapia psychodynamiczna wymaga czasu, ale w zamian można oczekiwać głębokiej i trwałej zmiany funkcjonowania.

Zależy to od wieku nastolatka i rodzaju problemu. Rodzice uczestniczą w pierwszej i ostatniej konsultacji. W trakcie terapii spotykamy się, żeby omówić postępy i ustalić, jak wspierać dziecko na co dzień. Jednocześnie dbam o to, by sam nastolatek miał prywatną przestrzeń do rozmowy.

Obowiązuje mnie zasada poufności, więc nie przekazuję szczegółów sesji bez zgody nastolatka. Wyjątkiem są sytuacje zagrażające jego zdrowiu lub życiu. Wtedy niezwłocznie informuję o tym rodziców i wspólnie ustalamy plan działania, by zapewnić dziecku pełne bezpieczeństwo.

Jako psycholożka zajmuję się diagnozą, jednorazowymi konsultacjami i doraźnym wsparciem. Jako psychoterapeutka prowadzę długoterminowy proces nastawiony na przepracowanie trudności, zmianę wzorców i leczenie zaburzeń osobowości. Na pierwszych wizytach ustalimy, jaka forma pomocy będzie dla ciebie najbardziej odpowiednia.

Potrzeba niezależności i buntu to naturalny etap dojrzewania. Zaniepokoić powinny długotrwałe zmiany: nagłe pogorszenie codziennego funkcjonowania, agresja, samookaleczenia, wycofanie, utrzymujący się smutek lub silny lęk. W takich sytuacjach zawsze warto skonsultować się ze specjalistą.

Tak. Konsultację u lekarza psychiatry zalecam, gdy objawy są mocno nasilone lub utrzymują się dłużej. Dotyczy to w szczególności myśli samobójczych, poważnych zaburzeń lękowych, stanów depresyjnych czy przewlekłych problemów ze snem.